 |
 |
|
Welkom op mijn weblog!
Wat een vreemde titel voor iemand die al even actief is met zijn weblog! De reden hiervan is dat ik mijn website heb opgegeven en hier op deze pagina alleen verder zal gaan met een weblog. Dat deed ik al en wil ik dus proberen verder door te zetten. Maar beloven doe ik niets! Want als het zo gaat zoals het de laatste tijd is gegaan dan is het eind snel in zicht! De reden dat ik de website niet meer heb is, geen zin, geen tijd! Maar goed genoeg er over ik hoop het hier toch nog even vol te houden!
.JPG)
Over mij valt niet zo veel te vertellen. Ik loop sinds 1976 op deze aardbodem rond en ik mag niet klagen ik ben gelukkig met mijn vrouw en drie kinderen. We wonen in het Twentse en dan wel in Almelooooo! Ik ben werkzaam in de banden en wielenbranche. De werkzaamheden zijn het besturen van een vrachtwagen over Europese wegen. Met andere woorden Internationaal Vrachtwagenchauffeur alleen dan niet één in de transportsector! Veel plezier op het weblog en alvast bedankt voor het bezoeken hiervan! Wil je een bericht achter laten in mijn Gastenboek?
|
Een keer wat anders een updateje vanaf de weg! Wel een late qua tijd maar je moet wel eens wat als je niet slapen kan! Vanmorgen in Frankrijk begonnen met een stukje rijden naar de eerste losser een goed half uur verder op, als ik aan kom mag ik tot mijn grote verbazing gelijk lossen! Meestal is het bij deze klant wachten, maar goed nu geluk! Eerst vliegen er wat rubbers uit en op een andere locatie in dat dorp los ik nog wat pallets. Als ik op die locatie aankom verbaas ik mij over de afmetingen en als ik het vergelijk met de hoofd locatie dan is dit wel 300x groter! Nooit geweten dat die pipo zo groot was! Als het spul er uit is kan ik verder naar het Spaanse een heel stuk binnendoor, over D wegen in Frankrijk, maar dat loopt best goed! Ik rij mijn uurtjes op een minuut na vol en sta nog een half uur voor de klant voor woensdag! Hier mag ik gaan lossen en dan terug richting Irun! Voor nu slaap lekker!
Maandag om een uur of acht vertrek ik samen met een collega
naar Italië. Als we de straat nog niet uit zijn zie ik de eerste bekende die
stiekem mee luistert over de 27mc. Beetje raar, vooral als je dan hoort, kon ze
niet vinden op de bak! Nou ja lekker belangrijk ook. De eerste paar uur lopen
goed en bij Medenbach maken we samen nog even een pauze. Dan scheiden onze
wegen, ik ga namelijk via de Brenner op naar Italië en mijn collega via
Zwitserland. De dag loopt lekker en ik zet de combinatie nog voorbij München.
Goed gelopen dus. De avond breng ik door in de cabine met een vrij netwerk op
de plek waar ik sta. En al snel is het een uur of twaalf. Tijd om af te sluiten
en een paar uur te slapen.
Dinsdag is het een rij dag voor 9 uurtjes. Tot aan Bolzano
loopt het lekker door, maar dan komt er toch de klad in. Een klein bakwagentje
rijdt niet harder dan 70. En dat op een stuk inhaalverbod tot aan Modena!!!
Lekker ben je er mee, maar toch inhalen is ook geen optie. Als ze je pakken dan
ben je gelijk je rijbewijs kwijt en dat zie ik toch niet zo zitten. Gelukkig
kan ik nog een pauze maken en zo raak ik toch van dat gebakje af. Als de pauze
er op zit, kom ik de weg op met niets voor me en niets achter me. Pas vlak voor
Modena loop ik de eerste trucks weer in en zo heb ik weinig last van vertraging
op het eerste gedeelte in Italië. Nog een hekel punt en dat zijn de Apennijnen.
Het is hier meestal langzaam aan en vandaag dus ook. Ik kom mooi binnen de uren
uit bij Hotel Europa in Incisa. Ik sta op tijd stil dus de rust voor de nacht
komt ook weer dik in orde.
Woensdag morgen rij ik op tijd aan richting de eerste klant
een kleine 100km verder op. Als ik daar rum een half uur te vroeg aan kom zie
ik de bui eigenlijk al hangen, het regent toch al, eerst moet er een bakwagentje
geladen worden en daarna heb ik nog een container voor me die eerst gelost moet
worden. Zo ben ik van goed gehumeurd in eens stik chagrijnig. Als ik ergens een
hekel aan heb dan is het wel wachten en klanten die zich niet aan de afspraken
houden. Tijd is tijd. En ik heb nog meer te doen natuurlijk! Sommige klanten
denken dat ze koning zijn en dat we niets anders te doen hebben op een dag.
Maar volgens mij zijn we als leverancier nog steeds keizer! Ik spuug mijn gal
in de richting van Almelo en ik krijg een bericht terug dat ze gaan bellen.
Niet dat het helpt, want die container wordt toch eerst gelost. Ik krijg een
bericht terug en volgens koning klant ben ik om 11:30 uur leeg bij hun en zou
ik kunnen vertrekken. Nou het zal wel 15:30 uur gaan worden gezien het tempo
wat ze hebben! Wachten dus maar! Ondertussen ben ik aan dit log begonnen en
luister ik naar de radio! Je moet toch wat! Tijd voor een bakkie koffie denk
ik! Het bellen vanuit Almelo naar Italë heeft wel wat effect, de Italianen
werken de pauze door en lossen mij, het wordt helaas wel tegen vier uur voordat
ik vertrek vanaf het adres. Nu snel naar de volgende anderhalf uur verder op.
Hier ben ik ook daadwerkelijk om die tijd en kan ik direct lossen. De trailer
is weer leeg en ik rij aan richting mijn laadadres bij Padova.
Donderdag is het nog een uurtje rijden naar het laadadres,
woensdag avond liep het redelijk goed door en ben ik nog tot aan Bologna
gekomen. Als ik bij het laadadres ben is het eerst even snel melden. We komen
hier vaker en dus het voordeel is eerst koffie en een babbeltje met de mensen.
Dan de auto maar eens naar binnen zetten en de zijkant open. Omdat we houten
schotten in de trailer hebben hangen om de bulten in het zeil tegen te gaan,
hang ik deze naar de rechter kant van de trailer. Als ik de laatste wil
omhangen blijft de bovenste plank aan de haken hangen enals die dan toch los
komt, klettert de plank precies op de
wreef van mijn rechter voet! @#$%*(!!! Dat doet zeer! Kiezen op elkaar en ff door gaan nu. Met een uurtje is de
trailer nok vol en kan ik richting Nederland gaan. Totaal gewicht van de lading is ook heftig
zoals altijd bij deze klant! 1450kg in totaal, goed voor het verbruik en lekker
om door te rijden in de bergen. ’s Avonds kom ik tot in Nurnberg en vind ik een
plek aan de rand van de stad zelf. Ik ben er snel afgeschoten omdat er voor mij
een file was en de tijd dan heel krap zou gaan worden.
Vrijdag is het nog even een stukje rijden naar Rijssen en
Almelo. Eerst nog even de handel lossen in Rijssen en dan is het alweer
weekend. Aan de zaak gekomen wordt me gevraagd of ik winterbanden wil onder de
trekker. Ja natuurlijk! Dan volgt het verzoek om de trekker even naar
Vriezenveen te brengen. Hinkelend trouwens! Want die plank heeft zijn werk
gedaan, gekneusd voetje! Een collega rijdt even mee en dan snel weer terug naar
de zaak. Nog even een biertje met de collega’s en dan is het echt weekend!
Weekjes voor het laatste log!
Tukker on Tour
|
04 November 2011 | 12:56:20
Nieuwe wagen bevalt goed doet het prima en ik ben er weer
erg wijs mee. Even een korte terug blik op wat er na de vakantie zoal is gedaan
qua werk. 3x Spanje 1x Italie en nu weer een rit Spanje! Bah wat hebben we een
rot werk! Even terug na vorige week.
Een ritje Italië omdat ik het weekend er voor wat langer
thuis wilde zijn dan de korte weekenden van de laatste tijd en omdat ik een
feestje had bij mijn broer in Emmer – Compascuum! Was een gezellig feestje met
de nodige natjes! Als ik ’s maandags eens een keer vertrek doe ik niet veel
meer dan rijden tot aan Ingolstad. Daar rij ik naar mijn vaste stekkie voor
laat in de avond en ’s morgens heb ik geen bal zin. Maar goed na de rust uren
te hebben volbracht is het af naar Italia! Dat loopt lekker en ’s avonds sta ik
ergens in de hoek van Imola het heeft goed gelopen en woensdag los ik de eerste
al vier uur te vroeg gaat lekker weer met mij op naar de tweede en die los ik
ook mooi nog voor de middag pauze er verdwijnt een kratje bier uit de auto en
de mannen daar zijn helemaal happy. Op naar de klant van donderdag ochtend. Ook
die gaat er nog uit en ik probeer dan ook de laatste nog maar even! Helaas vang
ik hier bot en moet ik verplicht rusten tot de volgende ochtend.
Echter om zes uur de volgende ochtend klopt de Italiaan mij
wakker en om half zes worden de laatste rubbertjes er uit gegooid. Op naar
Sassuolo om enkele pallets te gaan laden voor Nederland. Donderdag krijg ik
echter een sms van een collega of ik vrijdag op Ransbach sta! Even snel denken…
kom een goed uur te kort om thuis te komen beetje file er bij dan is het al
snel twee uur. Dus een sms terug ja ik kan daar wel gaan staan. Terug naar het
laden, dit gaat lekker en precies tussen de middag kom ik op mijn tweede laad
adres 30km onder Sassuolo. Das mooi want ik moet ook pauze maken. Na de koffie
aan te hebben gezet maak ik alvast een zijkantje open dat scheelt zo meteen
weer wat zweet druppels. Als de pauze er op zit meld ik me bij de tegelboer en
al snel heb ik een papiertje op zak dat ik kan gaan laden. Zeiltje open 3
spanbandjes zeiltjes dicht naar kantoor en hop daar gaat ie alweer. Al met al
nog geen kwartier gestaan voor 10 pallets!
’s Avonds kom ik nog tot in Zwitserland, maar omdat de
Gotthard tunnel dicht zit voor onderhoud besluit ik niet verder te rijden dan
Bellinzona. Als ik de parking op rij zie ik dat de bus parkeerplaatsen nog mooi
vrij zijn, maar omdat ik af en toe in een goede bui ben rij ik toch even naar
de truck parking. Wat mijn vermoeden al bevestigde, vol. De boel maar in de
achteruit en achterwaarts de bus parking op. Ondertussen staan er al drie
medestrijders van de weg en om geen borden of stenen te raken maak ik het
bochtje achteruit wat ruimer. Dan houdt het in eens op, een kloothommel met
zijn caravan propt precies op de plek waar ik wil gaan staan zijn troep neer.
Wat een lul! Hij zag me achteruit komen en dan gewoon op die plek gaan staan.
De auto uit en naar de Duitser heen! Nadat ik fatsoenlijk vraag of hij zijn
zooi even op een ander vak wil zetten krijg ik meteen een grote muil van het
grootbekmuildier! Fout nu komt mijn beste Duits uit de kast! Ik scheld de
analfabeet helemaal verrot als hij mij zegt dat het een bus parking is, wel god
gloeiende, wat doe jij dan met je klote hut hier op de parking! Ik krijg zo
links en rechts wat omstanders en de man druipt af! Ik waarschuw hem nog om
niet me zijn handen aan de auto te komen want dan blijft er weinig over van
zijn hut. Een collega die al stil stond verplaats zijn wagen iets naar achter
zodat ik toch scherper in kan draaien en zo sta ik dan in Zwitserland naast een
soort van nakomeling van een beruchte Duitser!
Vrijdag sta ik samen met collega/vriend Marco op Ransbach.
Het wordt een gezellig avondje en we treffen daar ook nog eens een bekende van
de radio! Een gezellig, maar toch korte nacht betreft slaap. De volgende
ochtend rijden we samen om half zes aan naar Almelo. Dan is het weekend en
dtaat de volgende trailer alweer klaar voor Spanje.
Zondag is het alweer vertrekken. Op naar Spanje met een
adres opzij van Barcelona. In Barcelona mag ik terug laden op de beurs aldaar.
Stand materiaal is altijd feest en zo ook deze keer. Het wemelt er van
Duitsers! De eerste vraag die ik dan ook om mijn kop heen geslingerd krijg is;
Wie viel gurte hast du mit! Tja… die vraag had ik al verwacht, 5 stuks meneer!
Nür fünf stuck!!! Joa en doar jaag ik half europa met rond! Man doe niet zo
achterlijk, rij met autobanden niet met spanbanden. Na wat heen en weer gebel,
ga ik met mijn opa’s fiets op pad naar een bouwmarkt. Daar betaal je de
hoofdprijs voor die dingen, maar goed het is niet anders! Spanbanden in de
Duitse bakfiets en terug naar de beurs.
De mannen zijn alvast begonnen met laden en dat scheelt een
boel tijd! Als ik langs mijn auto heen loop valt mijn oog op een minuscuul
krasje op de side skirt! Wel G!@#$%!!!! Op hoge poten naar de lademeister! Waar
is die heftruck chauffeur die hier eerst was om te laden! Geen idee wordt er
geantwoord. Ik wijs hem op de kras en dat ik hier iemand bij wil hebben! Nou
dan begint het feest! Een andere Duitser begint te mekkeren en te doen en ik
mekker nog veel harder terug, dan komen er vier of vijf man van het logistieke
gedeelte opdraven en verklaren mij voor gek dat het door een heftruck is
gekomen. Nou amigo’s, er zitten kleppen aan de trailer en als die aangedouwd
wordt door zo een heftruck van jullie dan is de boel kapot of bekrast! Dus
conclusie… Guido moet niet zeiken, is gestoord, en trekt aan het kortste
touwtje! Want ik moet maar bewijzen dat het door hun is gebeurd! Best! Is dat
jullie heftruck? Ja was het antwoord! Ik bedenk me niets open mijn kastje aan
de zijkant en haal er iets van staal uit wat op een breekijzer lijkt en mep
gelijk een schijnwerper van de heftruck!
De poppen waren nu aan het dansen! Want nu werd meneer boos
omdat er iets van hem kapot was! Ik had het zelf ff helemaal gehad en was in
een zeer vriendelijke bui op dat moment! Mijn antwoord was kort maar krachtig,
bewijs maar dat ik het was! Ik ben hier met 5 man was het antwoord, waarop de
Duitser zei en wij met 20 en ik heb niets gezien! Ik kon het lachen niet laten!
Kreeg nog drie tienen van de mannen op het bankje ook! De mannen van het
logistiek dropen af en de auto werd snel verder geladen. De papieren even doen,
handen schudden en op naar Duitsland om daar vrijdag morgen te lossen in
Viersen. Nog even een stukje naar huis en dan is het alweer weekend!
En zo vliegen de weken weer voorbij! Net weer een rit Spanje
gedaan en aankomende week maar weer eens naar Italië! Op naar een nieuw verhaal!
Het is woensdag! Geladen en wel in Madrid, een berichtje naar mijn
collega! Het is bloedheet! 40 Graden! Ik rij op de ring van Madrid en de
telefoon gaat het is mijn collega de
bandenkoning. Vol stress, schrik, emotioneel! Jezus wat is er
aan de hand, na veel hakkelen en stoten komt het verhaal er uit wat vele
van ons misschien wel gehoord hebben op de radio!
Zoals ik zei bloedheet had ik het, drie uur in de volle staan laden,
maar op dat moment had ik het koud steen en steen koud van wat de bandenkoning mij daar vertelde! Een
poging tot gewapende overval in Napels. Stad van de maffia, stad waar je
niet wilt zijn! En ik denk als je de meeste chauffeurs vraagt dat 99,9%
het zelfde zou zeggen, daar ga ik liever niet naar toe! Nu heb je van
die mensen die heel hoog in de stoel zitten en zeggen, maar je weet het
toch dat het daar kan gebeuren! Man praat niet zo raar! Af en toe moet
je die kant op omdat er ook daar handel is om te lossen of te laden!
De bandenkoning heeft de slag weten af
te slaan! Claxonerend, achteruit rijdend, en ik neem aan met de nodige
meppen uit te hebben gedeeld. En onder begeleiding de stad te hebben
verlaten! Rusteloze nachten als gevolg van! Een rusteloos thuis front
als gevolg van! Zoiets heeft impact op je! Zoiets laat je realiseren,
dat verhalen van, je heel dicht aan de schenen gaat komen. Het zet je
toch stevig aan het denken en je realiseert dat het leven maar verdomde
kort kan zijn. Het leven is te mooi daarvoor denk je, maar helaas dit is
werkelijkheid en dit zijn dingen die gebeuren!
Wie dus dacht dat chauffeur zijn een simpel beroep is, die heeft dat
goed mis. Elke dag schuilen er gevaren in hoeken van waar wij niet bij
stil staan maar helaas wel gebeuren. Elke dag gebeurt er zoiets zonder
dat we het weten. Chauffeur zijn is niet alleen simpel van A naar B
rijden, laden en lossen van ladingen. Chauffeur zijn is een zwaar
beroep! Constant je kop er bij, loert er weer gevaar in de linker of
rechter hoek! Verkeer, politie, controles of sta je veilig op een
parkeerplaats, of kan je in dit geval wel op een normale manier bij je
klant weg gaan! Ook dat is er al niet meer bij! Ook overdag, ben je de
lul! En dat kan je compleet kapot maken!
Ik weet niet eens waarom ik dit hier zit te tikken, mijn ei ff kwijt
raken denk ik! Medeleven, met mijn collega! Gevoel van machteloos staan
tegenover gevaren, maar ook tegen over mensen die je kent die zoiets
overkomt! Wat kan je doen tegen zoiets ongelooflijks! Ik weet het niet,
maar ik weet wel dat ik er zal zijn voor mijn collega de bandenkoning en dat ik waar nodig hem
zal steunen ook al is het maar luisteren naar zijn ervaring hier mee!
Als laatste kan ik alleen mee geven, kijk uit waar je ook ter wereld
bent, want niet alleen een ongelukje, maar ook gevaar zit in een klein
hoekje!
Marco, Renate en familie, nogmaals veel sterkte van mijn kant!
De Paasdagen zitten er weer op en ik mag met en ritje op weg naar Italie. Dinsdagmorgen om een uur of half tien vertrek ik een keer vanaf de zaak naar het zuiden. Het zit niet mee op de Duitse snelwegen. Voor het Kreuz Bottrop raak ik al in een dikke file verstrengeld. Jammer, maar helaas. Als de rest nog een beetje door loopt dan kan ik mijn doel voor de avond nog wel halen. Ook deze gedachte na de file is al snel voorbij. Bij Keulen is het nog een keer goed raak. In de eerste vier en half uur kom ik niet verder dan het tankstation Limburg Lahn aan de A3. Ik ben een dik half uur kwijt. Eerst maar eens aan de pauze met de oogjes dicht! Een klein uurtje later rij ik vrolijk verder richting Zwitserland. Bij Bruchsal kom ik nog een keer in de file maar dan loopt het toch lekker door. Ik sta wonder boven wonder, wou dat die beren smeren konden, in vier en half uur aan de grens bij Basel. Hier maak ik tijdens mijn pauze de nodige documenten om door Zwitserland te mogen. Als ik dan van het grens terrein af wil gaan, wordt mij bij het kotje allerlei papieren gevraagd.
 Met mijn collega op pad naar huis!
Nog nooit eerder gehad hier dus maar eens zien wat er te gebeuren staat. Paspoort, auto papieren, lading papieren, rijbewijs, T document worden allemaal in een grote gele map gestopt die ik weer terug krijg. Dan wordt mij verzocht om het gebouw heen te rijden en de weegbrug op te gaan. Het gewicht is goed, dus ik maak me daar niet druk om. Dan wordt de km stand nagekeken i.v.m. de tol en dan wordt mij verzocht om naar de scanner te rijden. Hier wordt er een sticker op mijn auto geplakt met een streepjes code! Ik voel me even een groot pak drop dat over de scanner gaat in een supermarkt. Als dat dan ook gebeurd is wordt de sticker netjes verwijderd door de douane beambte en krijg ik de hele map weer terug. Ik mag gaan! Alles is in orde bevonden door de heren aan de grens. Mooi dat werd tijd ook. Ik heb nog meer te doen en ben ondertussen driekwartier kwijt aan tijd en een kwartier aan rijtijd! Fijn hoor! Daar gaat mijn avondje Sursee! Gas er op! Basel loopt lekker en al snel zit ik op de A2 richting de Gotthard. Nog een kleine opstopping omdat er gewerkt wordt in een tunnel en met 8 minuten over mijn rijtijd heen sta ik toch in Sursee op mijn internet spot!
Het is alweer woensdag als ik mijn bed in ga en weer uit kom. Mijn planning om negen uur rust te maken heb ik bij gesteld naar 11 uur rust. Negen uur is de tijd dat ik vertrek uit Sursee. Dan kom je natuurlijk nog langs de beruchte parkings zoals Erstfeld en Biasca. Hier gebeurt ook een wonder! Ik kan zo door rijden op Erstfeld niets aan de hand, een rondje over de parking dat wel, maar geen vuiltje aan de lucht! Op naar de verwarmingsbuis van Zwitserland. Ook dit verloopt vlekkeloos, en op de parkeerplaats van Biasca mag ik al zo door rijden! Dit scheelt mij een heleboel tijd en zo sta ik ook al snel aan Ponte Chiasso om het T document vrij te maken en om Italië binnen te rijden. Ik kan nog anderhalf uur gas geven. Net voor Milaan stroopt het een beetje om de ring op te komen, maar eenmaal op de ring loopt het ook gesmeerd! Voorbij de ring van Milaan in de richting van Piacenza maak ik mijn pauze vol. Ik hoef maar een half uurtje dus de rit wordt snel vervolgd. Op naar Lucca om daar in een klein dorpje 33 lege pallets te lossen die ik er drie weken ervoor geladen had. Ook dit gaat nog lukken om tien voor half zes. De pallets zijn er snel uit en tien minuten later rij ik alweer bij het adres weg. Nu mag ik in de richting van Pisa!
 Bijna boven op de Fernpass
Volgens de navi is het 35 km naar mijn volgende adres, maar dat is binnendoor in het oh zo krappe Italië. Ik twijfel even als ik bij de kruising kom, rechts naar de autostrada of recht door, binnendoor en dan het bord verboden voor vrachtwagens negeren! Nou ja verboden voor vrachtwagens tussen half zeven ’s morgens en half drie ’s middags, en het is nu zes uur in de avond dus… Recht door binnen door in de richting van Pisa – Pontederra. Al snel heb ik de balen van de keuze die ik gemaakt heb. Auto’s kunnen amper passeren en het slingert aardig van links naar rechts en van boven naar beneden. Wat een kloten weg! De volgende keer, als die er ooit komt, lekker over de autostrada! Ik ben al met al een dik uur bezig met die 35 km om bij mijn volgende los adres te komen. Hier ben ik om 19 uur en de klant is nog druk aan het werk. De stoute klompen maar aan en even proberen om toch te lossen! Helaas, morgen vroeg om acht uur ben je de eerste. Ik kijk op de plan lijst en zie dat ik voor negen uur sta. Dat is dan al het eerste uurtje winst wat ik pak op de dag! Ik zoek een plekje voor de vrachtwagen in het dorp, en wandel vervolgens het dorp in om een restaurantje te zoeken. Op een pizzabakker na, die er echt niet fris uitzag, zijn er 10 kroegen maar geen Ristorantes! Ik besluit om na een kleine kroegen tocht terug te gaan naar de auto, om daar wat in de ping te gooien!
Als ik terug kom bij de auto staat er een Letlander naast me die werkzaam is voor een Duitse firma uit Gutersloh. De man komt de auto uit en vraagt in perfect Duits hoe laat ik weg ga de volgende ochtend. Nou dat zal zo rond kwart voor acht, acht uur worden, gezien de klant nog geen 400 meter verderop zit. Ik praat nog even wat met de man, en kom er achter dat hij bij de firma waar hij rijdt, twee a drie maanden onderweg is en dan twee weken naar huis gaat. Ook verteld hij mij dat hij hiervoor slechts 2200 euro krijgt en dat dit toch 700 euro meer is dan wat hij verdiend in Letland. Ik vertel hem wat ik ongeveer in de maand heb en dat ik bijna elk weekend thuis ben. De man krabt zich eens achter de oren en zegt dat alle bazen ratten zijn, maar hij nu toch meer heeft. Ik kan hem geen ongelijk geven, hij pakt toch 700 euro meer dan in zijn thuis land, maar voor dat geld twee a drie maanden van huis! Ik wens de Let een goede nacht en slinger nog snel de ping even aan. Een filmpje er op en zo kom ik de avond door in een Italiaans dorp! Om half elf vallen mij de luiken dicht en ik zie nog net het einde van de film! Maar dan ook nog maar net!
 Ja zeker wij wel!
De volgende ochtend als de wekker gaat draai ik me nog even lekker om. Veel te vroeg gezet dat ding! Wel gaat de koffiezetter aan, en als deze pruttelt kom ik mijn mandje maar eens uit! Bah de zon schijnt al vol op tegen de ruiten aan, een rondje om de auto of alles nog in orde is en dan is het even een plens water over het hoofd heen. Het is af en toe net een camping! Als ik me sta te wassen komt er een bus aan rijden met twee mannetjes van mijn klant. Of ik al zover ben om te gaan lossen! Ja bijna! Even geduld aub! Vijf minuten later rij ik achter de mannen aan naar, voor mij nieuw, een loods op het industrie terrein. Deurtjes open en even aan de ochtend gymnastiek! Drie kwartier later rij ik alweer in de richting van Firenze om daar de snelweg naar het zuiden te nemen.
Dan ben ik net voor de middag in Perugia, een mooie omgeving een net iets verkeerd adres, maar dan heb ik de klant toch gevonden. Ik mag gelijk tegen de ramp wat mij verbaast, zo kort voor de middag pauze nog lossen! En dan het aantal wat ik heb, dat redden ze vast niet. Inderdaad redden ze dat niet maar om 13 uur gaan ze dan echt pauze houden. Ik kijk achterin en verbaas me over wat ze alsnog hebben weg gepakt. Het schiet al wel lekker op en dat is dan weer de winst! Als de mannen van het magazijn verdwijnen, loop ik even het terrein rond en zie dat het restaurant daar open is. Een modern ingericht restaurant met een gemoedelijke sfeer. Hier doe ik me tegoed aan een heerlijk bordje spaghetti. Meer neem ik niet voor tussen de middag, als toetje neem ik een heerlijk kopje cappuccino die me veel te snel leeg is. Dan is het de hoek om en tijd voor een siësta! Ik snurk toch aardig even weg, want om half vier word er op mijn deur geklopt dat de lading is gelost. Heel mooi! Duf haal ik de papieren met een bakkie koffie en ga op weg naar het noorden van Italië. De bestemming is ergens in de hoek van Trento. Daar heb ik nog een losser en dan is de koets weer leeg. Even verderop kan ik een vrachtje terug laden voor Almelo en zo zit de week er weer bijna op.
 Oben bei Huub und Maria!
Rest mij alleen nog even naar huis te rijden! Als ik bij Trento de snelweg opdraai krijg ik van mijn collega een sms dat hij 6 km achter mij zit. Samen rijden we terug met de nodige onzin die we uitkramen over de 27mc. Het is gezellig en we besluiten om via de Fernpass naar Duitsland te rijden. Hier boven op deze pass zitten Huub en Maria die jaren een imbiss hebben gehad op de Brenner, maar nu toch al weer heel wat jaren op de Fernpass zitten en met succes. Een leuke ontmoeting en een lekkere bak koffie op een route die we eigenlijk niet hadden mogen rijden. Er mag namelijk alleen bestemmingsverkeer komen. Maar wij schrijven hem bij in ons boekje. Een mooie route en weer een kleine ervaring rijker. Zaterdag is het nog even naar huis rijden en dan is het weer weekend, volgende week weer een toertje Italië.
Zondagavond op mijn gemak op weg naar het Spaanse land. Het waait stevig, maar dat mag de pret niet drukken. Lekker door hobbelen maar richting de Franse grens. Ergens bij een knooppunt in de omgeving Waalwijk jengel ik op de luchthoorns. Meteen een sms; wat eer herrie claxon! Lachen! Maar goed dat ie hem niet hoorde haha. Ik stuur de persoon in kwestie maar een sms terug dat ie zijn licht eens uit moet doen! Dan ben ik alweer in het Belgische en al snel staat de auto aan d ekant vlak voor de Franse grens. Morgen weer een dag!
Na strak negen uur rust gaat de sleutel weer om en knal ik Frankrijk in het loopt lekker en ik ben vlot bij Parijs. Automatisch gaan na de tol betaling twee handen aan het stuur. Onbewust en in mezelf moet ik er wel om lachen. Zo een slip partij van de laatste keer hoeft voor mij niet meer! Parijs loopt op een klein ongelukje na perfect en ik blijf ondanks het kleine verlies aan tijd lekker op schema. ’s Avonds kom ik nog tot vlak boven Bordeaux. Na even de afstand te hebben berekend naar de eerste klant wordt het weer een kort nachtje van 9 uren rust. Was ik maar iets eerder weg gegaan van huis. Nou ja, ik red het allemaal wel dus geen probleem!
Dinsdag ochtend om zes uur rijdt het spulletje weer en net om de verkeerde tijd ben ik bij Bordeaux. Jammer maar helaas, maar een eventuele pauze had ik mee gerekend. In precies vier en half uur ben ik bij mijn eerste klant in de hoek van Hernani in Spanje. Een gemakkelijke klant die niet al te moeilijk doet en zo kan ik gelijk lossen. Gezien ik niet een van mijn eigen trailers bij me heb, maar een normale sta ik eerst achter eens te kijken hoe hoog dat ding wel niet is. Hoe kom ik hier in? Geen trapje op de trailer! Trailer lekker vol! Aan de deur hangt een haak van de schuif kap en zo vliegen de eerste banden naar beneden. Heerlijk lading die niet een, twee, drie kapot gaat! Als er voldoende ruimte is klim ik in die lompe bak en gaat het wat sneller met het lossen. Binnen 20 minuten zijn de ruim 100 rubbers er uit en moet ik mijn drie kwartier nog even vol maken voor dat ik op pad kan gaan naar Bilbao. Het weer zit lekker mee en de tempratuur meter tipt de 25 graden aan. Heerlijk! Nog even een pauze vlak voor Bilbao anders ben ik te vroeg. Vlak voor Bilbao nog maar een anderhalf uur aan de kant. En dat heerlijk in het zonnetje. Dan is het toch weer tijd om wat te gaan doen!!! Om precies drie uur ben ik bij de tweede klant en daar ben ik ook zo weer weg. Op naar Madrid.
Tankjes vol!Het loopt lekker en op weg naar Madrid gooi ik de tanks nog even vol bij een Shell. Even wat water over de cabine en velgen en het spul ziet er weer netjes uit. Tijd voor een bak koffie en dan is het laatste uur geslagen voor die dag. Ik zet het spul nog voorbij Boceguillas, en heb ik een wifi netwerkje wat ik zo maar weer mag gebruiken. Wat een aardige mensen toch. Tijd om te pokeren haha. Tussentijds help ik nog een Polak om weg te komen, ik sta op een parkeerplaats waar je er op de kop in rijdt. Normaal geen probleem voor een beetje chauffeur, maar meneer stinkbroek martelt wel zo erg dat ik toch maar ff ga kijken en aanwijzingen geef. Aan schade hebben we ook niets!
De volgende ochtend slaap ik door 1 wekker heen en de de andere heb ik te laat gezet! Lekker handig ja! Als ik weg wil rijden, eerst achteruit dus, laat ik de boel langzaam met de nodige alarmlichten en schijnwerpers achterop, achteruit rollen. Als ik niets meer kan zien in de spiegels door het kopschot, voel ik in eens de hele combinatie schudden! Ja hoor, een overbuurman komt ook lekker achteruit, recht, en knalt gewoon even tegen mijn trailer aan! GVD!!! Ik de auto uit en het eerste wat ik zie is PL op het kenteken, ik had het kunnen weten, komt die stinkbroek aan, KOLLEKE NICHKS KAPUT! Nee maar jij zo wel stinkbek! Rot op! ICH KOEKE KOLLEKE! Jij niks niet koeken mongol!!! KOEKWAUS! AKELIGE STINKBEK!!!!!!!!! UIT MIJN WEG ANDERS… Er is geen schade en ik draai verder uit en ga naar mijn eerste klant voor de woensdag in Madrid. Zodra de koffie klaar is, zit ik met een big smile achter het stuur! Kloten Pool! Als jij denkt dat jij mijn dag kan verpesten heb je het mooi mis. Het zonnetje komt langzaam op! Lekker!
Wirwar aan borden op de M-40 MadridIk ben 20 minuten te laat bij de eerste klant, o zich geen probleem want voor half tien doen ze toch niets. Als ik dan voor de deur mag om te lossen gaan de 500 rubbers er in lekker tempo uit een uurtje later rij ik weg naar klant nummer twee. Die staat te boek voor half twaalf. Ach ja… ik kom er 8 minuten later aan. Kojak aldaar is negatief en zegt 4 uur! Wat nou vier uur kloo….!!! Jullie zijn altijd te laat dus niet zeiken!!! Ja maar meneer heeft nog heel veel te doen en red het niet om de 200 rubbers er voor twee uur te lossen. Kl&*%& krijg de hik!!! Ik loop naar de auto en verstuur een bericht. Als ik besluit om op bed te gaan liggen en net lig klopt er een idioot op mijn deur! Lossen!!! Oke oke kalm aan maar. Een straat verder op kan ik lossen voor een krappe inrit of ik de auto er ff in wil zetten. Ja dat wil ik wel als jij zorgt dat die drie vrachtwagens aan de overkant weg zijn dan draai ik hem er zo ff in. Twee kunnen er aan de kant en de derde daar is geen sleutel van, lekker handig das nu net die ene die weg moet. Ik trek het spul wat naar voren en parkeer langs het trottoir. De groeten. Dan maar zo lossen. Niet mijn probleem! Ze gaan mopperend akkoord om zo te lossen. Ik maak ze nog even duidelijk dat ik geen Hans Klok heet en de auto pief paf poef zo voor hun deur kan zetten. Een uur later rij ik weg. Op naar Barcelonaaaaaa!!!!!
Tja soms zie je wel wat! A-2 Madrid - Zaragoza.En dat loopt best lekker, ik trap mijn uurtjes vol en kom in een plaatsje uit genaamd Vilagrasse. Net van de weg, N-II, voorbij Lleida ligt het dorpje. Als ik de afrit neem zie ik iets verder op de nodige reclame van het Hotel wat aan de oude weg zit. Hotel Restaurant Del Carme heet het. Aan de rechter zijde is geen parkeerplaats, maar aan de overzijde des te meer. Even illegaal over de door getrokken lijnen en de auto staat machtig mooi op de zandplaat. Hier vertoef ik dan maar voor de nacht, ikkijk eens om mij heen en achter me is het een grote bende. Boeiend! Eenmaal de weg overgestoken treed ik het lokaal binnen. Druk is het er niet voor Spaanse begrippen. Sinds het rook verbod in Spanje is het goed te merken dat de horeca het een stuk rustiger heeft. Eten kan er ook en dat mag aan de speciaal daarvoor ingerichte bar! Das een keer wat anders dan in de TL verlichting van de meeste cantina’s in Spanje.
Ik bestel me het standaard maaltje, een Ensalada Mixta een een stuk Pollo met wat friet en salade van tomaat met ui! Een flesje wijn komt er naast me te staan, en die smaakt goed. Zeer netjes worden mij wat broodjes gebracht! Ik kijk eens wat in de rondte genietend van het wijntje en denk verhip dis wel erg luxe voor een standaard tentje! Dan zie ik verschillende Michelin poppetjes aan de muur hangen en ik slik maar ff! Dat kon nog wel eens duur eten gaan worden als je die poppetjes aan je muur hebt met sterretjes!!! De salade is er, en kan niets anders zeggen, gatver wat lekkerrrrr was die! Niet een standaard hutsie flutsie salade maar één waar zorg aan besteed was. Heerlijk, en vooral die twee stukjes zalmmoot! Heerlijk. Dan komt mijn hoofdgerechtje en die ziet er net zo verzorgd uit en smaakt ook heel erg goed! Een toetje… nog een koffie… een borrel… afrekenen! 10 euro! Haha lang leve España! De buik lekker vol genoeg te drinken en nog eens helemaal super ook! De visite kaartjes verdwijnen in mijn binnenzak voor de collega’s! Een aanrader voor als er ooit iemand eens in die hoek zit.
Donderdag los ik in de omgeving van Barcelona en laad ik daar ook weer terug! Precies om 13 uur ben ik bij mijn laadadres. Rot tijd! Vooral omdat de meesten dan net de deuren dicht doen voor de middag pauze. Ik heb geluk, ze werken hier gewoon door en ik kan gelijk laden bij het bedrijf! Een uurtje later rij ik weg. Ik kan nog ruim 7 uur rijden en kom nog een mooi eindje het Franse land in. Vrijdag is een rijdag en is het eindpunt de Belgische Ardennen. Zaterdag nog een stukje naar huis en dan is het weekend. Maandag is het pas rond de middag vertrekken voor een binnenlands ritje. Dan twee ritten Duitsland en dan is het weer weekend!
Laden in La Pobla de Claramunt.
Maandag morgen rij ik weg van de zaak met een bak vol voor Portugal. Woensdag te lossen dus tijd genoeg om daar te gaan komen. Als ik de snelweg opdraai loopt het lekker tot… Holten. Daar staat een file van 10 km omdat er een busje met pech op de weg stond. Nou dat begint lekker. Afrit Holten dan maar en via Lochem – Zutphen – Arnhem de A15 weer op richting het zuiden. Het loopt verder lekker en ik reken uit dat ik al met al een kwartiertje verloren heb met het binnendoor rijden. In België loopt het vlot door en vlak voor de Franse grens gooi ik de tanks vol. De pauze zit er op en ik kan in een keer Parijs voorbij voor de spits, als dat een beetje loopt dan haal ik Blois en als ik dat haal sta ik dinsdag avond bij Viktor op La Brujala.
Maar ja zoals bij menig een bekend je moet niet te ver voor uit gaan plannen want meestal gebeurt er dan wel iets en zo was het bij mij ook het geval. Lekker aan het cruisen richting Parijs dus. De betaling door, ping de cruise control er weer op, 90 op de teller, en op naar de lichtstad. Dan gebeurt het net voor Aire de Vemars! Een ruk aan de trekker de snelheid, spiegels kijkend, in twee tellen naar de nul een ruk aan het stuur en ik sta op de vluchtstrook. Niet al te netjes maar in ieder geval van de weg af! Ik spring de auto uit en zie rokende banden onder de trailer! Het eerste wat door mijn kop heen schoot was de versnellingsbak k*t! Heb ik weer. Maar na het rokende rubber en de sporen op de weg gezien te hebben weet ik dat het niet van de trekker komt. Als ik naar achter loop staat er al een gele Service bus achter mij. Die was net daarvoor toch achter mij komen rijden. Het mannetje komt zwetend de auto uit en trilt als een gek. Merde!!!!! In gebrekkig Engels verteld hij me dat hij er bijna achter op zat! Nou kerel gelukkig niet!
Ik bekijk de handel eens rustig onder de trailer en zie niets en kan niets vinden. Contact met de zaak en het verhaal uitleggen. Maar eens wat gaan proberen want de rem wil er niet af. Luchtslangen nagekeken er opnieuw op, en de remmen zitten nog vast de slang er weer af en het rangeerventiel ingedrukt en de remmen zijn los. Slangetje er weer op en de remmen zijn nog steeds los! Nou ja we besluiten, omdat er verder niets mis is geen lekkage van lucht of iets dergelijks, het bij terug komst na te laten kijken. De man van de gele bus schud ik de hand en ik rij het Parijse maar in! In gedachten bezig met die remmen! Vreemd nog nooit mee gemaakt dat remmen zo spontaan vast slaan! Geen meldingen gehad in de boordcomputer ook! Bij de splitsing A3 – A86 flikkert die K*T rem er weer op! Ik kan geen kant op en daar sta je dan met je goede gedrag! Dit keer ging het minder hard. Voorbereid natuurlijk omdat er een kans in zou zitten dat het weer zou kunnen gebeuren en omdat het een stuk drukker op de weg was. Ik spring snel de auto uit gooi de slang los en het ventiel krijgt een mep van me. Los is het spul. Ik neem maar eens de A86 waar ik normaal nooit over heen ga. Vreemd genoeg gaat het lekker zo en ik reken uit dat als ik pauze maak bij de betaling aan de zuidkant dat ik nog een mooi stukje kan ga komen.
Ondertussen gaat de communicatie met de zaak door en ik krijg een garage door in Blois. Mooi zolang het gekke ding het doet zo rij ik wel dat stukje zonder remmen op de trailer naar Blois! Maar dat verhaaltje gaat ook niet op. Als ik de A10 op rij en de eerste klim heb gehad slaan de remmen weer vast en dit keer ook een melding in de boordcomputer. De telefoon er maar weer bij en al snel heb ik uit Almelo een garage aan de lijn. Weer van alles proberen, beginnend met de ABS kabel er af te gooien. Dan de lichtkabels er af. Auto uit. Starten maar weer en alle meldingen zijn verdwenen en waarachtig de trailer is weer van de rem. De luchtslang er weer op. En rijden maar weer. Rustiger als normaal, natuurlijk en ik spreek met de monteur af dat hij me om 18 uur weer terug zou bellen. Opgehangen en wel rij ik Limours voorbij. Niets aan de hand. Op naar de betaling dan maar. Als er een afzetting van pylonen komt gebeurt het weer. Vlak voor de afrit Dourdan. Het had hier wat geregend. Nu kan je al wel na gaan wat er gebeurde. Weer vol de remmen er op en ik stuur op de afzetting aan om achter de pylonen te komen. Als ik in mijn spiegel kijk zie ik de kont van de trailer op de vierde baan terwijl ik toch zelf al wel op de eerste zit! Ik knetter ff heel wat woorden trek nogmaals aan het stuur geef plankgas in de eerste versnelling en sta met het hele span achter de afzetting tenminste afzetting waar ik sta. Achter mij is het een wirwar van pylonen over de weg, maar alles rijdt al wel weer. Niemand geraakt!!! Wat een geluk! Dit had heel slecht af kunnen lopen. Ik zit nu zelf met het nodige zweet op mijn kop te trillen en draai me eerst een sigaret. Effe kalm worden! Ik kap er mee ik doe niet meer dit is van de gekke! Wat is dit voor een idioot iets dat dit kan gebeuren! De telefoon maar weer en de monteur gebeld. We gaan wat voor je regelen!
Oké, ik rij nog even van de snelweg af, op de snelweg mogen ze toch niet repareren en wordt je afgesleept, en voorbij de betaling kwak ik het spul neer. Even later gaat de telefoon weer en willen ze precies weten welke meldingen ik in de boordcomputer had. Dat waren AH1 – ABS (o) – (EAB). Natuurlijk had ik al wel gekeken in het boekje van de Benz. Wachten maar op de pechservice die me ook weer gaan bellen. Na ruim een uur gaat de telefoon en krijg ik een pechservice uit Nederland aan de lijn. Ik noem bewust geen namen, maar wat een pipo! Het verhaal uitgelegd en hij vraagt of ik een sleutel 13 bij me heb. Ja natuurlijk heb ik die, haal dan de accu pool er af voor 3 minuten en sluit hem dan weer aan, waarschijnlijk heb je een storing in de zekeringkast. Best dat wil ik wel, en dan? Weer een stuk gaan rijden zegt de beste man! Ik verklaar hem voor gek, niet goedwijs, gestoord en in gedachten denk ik iets wat ik hier niet neer ga zetten. Maar als ze zo met iedereen doen kan ik me iets heel erg goed voorstellen. Ik maak de pipo aan de telefoon heel erg duidelijk dat ik geen meter meer rij voordat er een monteur bij is geweest. Erg duidelijk zelfs. Dan moet ik maar een garage gaan bellen voor je dat ze naar je toe komen. Ja dat zal tijd worden!
 Auto van het bedrijf wat te hulp kwam!
Na weer een uur komt er een bus aan rijden met de nodige lampjes draaiend, zwaaiend en flikkerend. De monteur is er en ik vertel op mijn aller beste Frans wat er gebeurt is. Hij springt tussen de trekker en de trailer en wijst gelijk naar het koppelingshandje op de trailer. Kapot zegt ie! Wat kapot!!! Er lekt geen lucht helemaal niets, niets kapot zeg ik dus weer. Hij demonteert de koppeling en wijst mij wat er kapot is. Of kapot, meer scheef en krom dan wat anders. Daardoor lekt er toch lucht zonder dat je het door hebt en door het elektrisch aangestuurde systeem van de trailer, slaan de remmen er automatisch op uit veiligheid als de luchtdruk te laag wordt! Lang leve de techniek en alle elektrische systemen! Alles krijg je door in je schijt boordcomputer behalve dat je lekkage hebt in een koppeling. Voor de trailer bouwers… Maak hier ook een sensor in zodat ik en anderen niet de schrik van hun leven krijgen en niet met het voorhoofd tegen de voorruit hoeven te plakken. En dat we hier ook informatie over krijgen in ons boordcomputertje!!! Dat noemen ze dan veiligheid dat je remmen er vol in gaan met volle vaart! Al met al ben ik drie uur verder en weer een ervaring rijker. Ik rij nog tot voorbij Orleans en daar zitten mijn uren er op. De gordijnen zijn snel dicht en ik val als een blok in slaap.
Dan is het dinsdag! Lekker rustig wakker worden, koffie, wassen, peukie en rijden maar weer! Zonnebrilletje op de neus en daar gaan we vol goede moed weer richting het zuiden. Ik reken uit dat als het lekker loopt ik tot Miranda de Ebro zou kunnen komen. Das niet verkeerd dan is het woensdag nog ruim 600 km maar ben ik ruim op tijd bij de klant in Portugal. Alles loopt lekker en zelfs op de N10 onder Bordeaux loopt het redelijk door. Totdat er een stel moffen aan het etteren zijn de hele tijd is het van 80 naar 70 en weer naar 80. Maar wat meer afstand van mijn voorganger en ik hoef bijna niet meer bij te remmen omdat die moffen het zo leuk vinden om te stuiteren met hun snelheid. Vlak voor Castets remt iedereen weer af en ik denk ja het zijn die moffen weer, helaas ze remden nu omdat er een busje met Jean en Jean stonden. Ook ik minder vaart en zie in mijn spiegel dat Dumb en Dumber de weg op komen. Nou ja denk ik, zal wel, maar niet voor mij toch! Naast mij kijkt Dumber mij aan en wijst dat ik moet volgen! What the Fuck!!! Hier ben ik niet blij mee en op de parking komen de mannen naar mij toe. Distance securise! Ik leg uit wat er gebeurde en hij bevestigt mijn verhaal dat het klopt, maar ik had toch afstand moeten houden. Einde discussie. Ondertussen gaat het hele pretpakket de bus in inclusief de pas. Na opstart problemen met hun laptopje, dat ie het helaas toch ging doen, gaat de kaart er in! Een hele rij overtredingen van kleine dingetjes. 9 minuten te lang 7 minuten, 10 minuten, 20 minuten, 100 uur in de twee weken, 13 minuten te lang en hoppa dat is de rekening chauffeur. 810 euro en dan 90 euro voor de afstand maakt 900 euro. Ik ga er op in en na een hele discussie is de boete terug gebracht naar 405 euro. Ik zeg dus 405 euro moet er betaald worden en dan ben ik weer klaar en schoon van de laatste 28 dagen? Kan die er ook niet af??? Nee we matsen je al genoeg en oh zegt Marie van Jean die 90 euro ook nog he dus 495 euro is de eindsom! Toetje zeg maar van de maandag.
 Blauwe eikel!
Ik rij mijn uren vol en kom inderdaad net voorbij Miranda de Ebro. De volgende ochtend is het verder rijden naar het Portugese. Ik ben eerder dan de geplande tijd, dat ondanks het oponthoud, de klant staat al te wachten, omdat ze gevraagd hadden om welke tijd ik er zou zijn. Snel gaan de deuren open en 2 uur later is de trailer leeg. Op naar Ponferrada om terug te gaan laden. ’s Avonds sta ik bij A Gudina, lekker eten en wat drinken en ook nog gratis internet. Ik vermaak me dus prima. Donderdag morgen is het binnendoor van A Gudina naar A Rua en dan naar Ponferrada. Als ik bij de klant kom na een mooie toer binnendoor meld ik mij met de bestemming en mijn kentekens. Als de kleine lelijke portier zich omdraait, NO HAGEN!!! Lul op, dus ik geef hem de eerste twee cijfers van het postcode ook dat helpt niet. Het zit dus weer lekker mee. Maar weer contact opnemen met de zaak en wachten. Ik heb volgens mij in een week niet zoveel contact met de zaak gehad als deze. Ik laat mijn gedachten maar eens gaan, de Wereld Omroep staat aan, en ik denk bij mijn eigen wat doe ik nog op de auto!!!
 Products kwaliteit uhm...
Ik kan weg rijden bij het adres in Ponferrada, er is iets met de kwaliteit van het product, dus er is toch een lading Hagen, maar dat duurt even en daar wachten we niet op. Ik geef globaal mijn route door voor eventuele lading. Als ik de snelweg op rij, krijg ik al bericht dat er iets te laden valt in Oviedo. Ook goed, een minder prettige weg om terug te rijden maar het is te doen. Als ik om 14oo uur bij het laadadres ben wordt ik een half uur later geladen, al met al een goed uur bezig met laden, papieren op zak en gas maar weer met de bende. Het loopt lekker en bij Bilbao zit ik even te twijfelen wat te doen of er voor blijven staan of er nog door. Het wordt het laatste en ik rij tot Durango en parkeer bij een Shell tankstation. Tanken, douchen, eten en slapen. Ik zet geen wekker en denk bij mijn eigen ik zie wel wanneer ik wakker wordt. Het is toch al een pest week, vannacht is voor mij.
Fabriek in Oviedo
Om acht uur vrijdag morgen wordt ik wakker en ik zet eerst op mijn gemakje koffie, ik zit de week maar weer eens te over denken met een peuk op mijn lip en weer denk ik wat the fuck doe ik hier toch. Ik ben het wel zo zat zo tja hoe zeg je het!!! Rijden maar weer en tot de grens loopt het lekker, aan de betaling staan de vrienden van de douane me weer vrolijk op te wachten. Kan er ook nog wel bij, kost niets, alleen wat tijd! Jammer maar helaas. Tien minuten later rij ik weer. Gasje bij om zover mogelijk te gaan komen vandaag. Bij de derde en laatste betaling onder Bordeaux staan er weer twee van die blauwe galbakken! Niets aan de hand toch, gordeltje om, geen gekke dingen alleen een vieze auto. Als ik drie minuten later in de spiegel kijk rijden de twee blauwe eikels achter me! Ja tuurlijk joh nog een keer! Weg werkzaamheden door… Ja blauw klote lampje naast me! Volgen maar weer… Ik pak de boete van dinsdag er al bij en op de parking staan de eikels al snel naast me. Do you speak English? Yes I do, but I want to speak French to learn! Jullie eikelige kloten taal, denk ik dan! Maar ik blijf vriendelijk en geef Eikel 1 alles met boven op het Bulletin de Controlee! Eikel 1 is schijnbaar in opleiding en eikel 2 is naar het toilet, de pas zegt ie, ik zeg nou wacht maar ff, de pas chauffeur! Goed joh wat jij wil eikel!!! Druk op de knop en pas uit halen in werking gesteld! Eikel 2 komt terug van het toilet en ziet het Bulletin… en zegt gelijk dat ik kan gaan! Je bent al gecontroleerd dus dat doen we nu niet nog een keer. Ik zeg de man dat ik de pas er al uit heb omdat zijn eikel collega met dikke vette bagger lippen dat vroeg van mij. Werd eikel nummer 1 even uitgelegd dat dat niet nodig was als de chauffeur al een controle had gehad. En bedankt hé, eikel 1, jij ook bedankt eikel 2 voor het tijd verdoen en prettig weekend met zijn tweeën.
Dan die klote weg afrijden naar Bordeaux, valt me niet tegen, en om mij heen worden de nodige auto’s van de weg geplukt door de eikels. Niet mijn probleem meer. Bij Cestas mag ik nog een keer aan de kant voor oom agent! Zwaaien met de bon dan maar en na een kleine controle van de bon mag ik weer door. Op de ring bij Bordeaux kom ik nog even lekker in de file. En ben verplicht om door te rijden naar de betaling van de A10 om te kunnen parkeren. Ga je weer met je digitale pleuris pas. 8 minuten te lang omdat je in de file hebt gestaan en er geen plek is om je spul neer te zetten. Bij de betaling zit de parkeerplaats dicht en die 5 km verder op ook! Heerlijk toch om chauffeur te zijn! Rekenen en nog eens rekenen om parkeerplekken te halen en dan zijn ze afgesloten. Geweldig! Gezien het geluk van deze week zal de laatste 4,5 uur ook wel niet lekker lopen en zal ik morgen om thuis te komen wel een uur te kort gaan komen! Oh wat ben ik het toch zat!!!!! Kop op denk ik dan maar weer, als dit gelijk voor het hele jaar is dan mag je blij zijn!
Zaterdag morgen vroeg trap ik de boel aan en het loopt lekker in de eerste 4,5 uur trap ik 390 km weg en das voldoende om thuis te gaan komen binnen de 9 rij uren. Maar ja planning hé! Tussen Gent en Antwerpen een file en die nekt me ik verlies 20 minuten. In Nederland heb ik Beukie ff an de lijn die onderweg is naar oud collega Super Bertus om korte golf radio’s op te halen we zijn tegelijk bij Ochten en ik besluit ff mee te gaan. Was wel ff leuk om te buurten met Bert. Na vertrek vanuit Ochten telefoon van de zaak, waar ik aan de uren zit. Ongeveer bij Bathmen, oke dan komen daar naar toe om de boel in orde te houden. En zo gebeurt het dan op die parkeerplaats de grote wissel truc en ik ben dan ook zo terug in Almelo. Snel mijn spul pakken en weg wezen. Nog even een radio inbouwen bij Beukie beukie en dan is het zo goed als weekend. Een klein klusje aan huis en er is weer een tevreden mens!
Daar is ie weer, even terug naar vorige week. Na een simpel rondje Italië kom ik op de ring van Milaan, na geladen te hebben in Cerano, een gevleugelde vriend tegen! Ik denk bij mezelf, het zal wel niet maar laat ik de bak aan zetten en eens proberen in te lopen op die Volvo. Dat lukt aardig bij de betaling loop ik vlot in en op eens vraagt een stem heel voorzichtig, Guido? Ja Rob ik ben het ook naar Como? Ja zeker is het antwoord en al snel is het peil weer op een dus danig niveau zoals het collega’s/vrienden beaamt. Enige tijd geleden reed ik ook met Rob naar huis en ook nog eens via Zwitserland. We mochten niet klagen toen, en zeker deze toer door Zwitserland niet het loopt geweldig goed en er worden oude tijden gereden. Drie uur en drie kwartier later staan we aan Weil am Rhein om daar de rust te gaan maken. Gezellig eten bij de bruine beer aan de overkant! En vooral goed eten!
Samen met Rob op Como Sud en Weil am Rhein!
 Zondag vertrek ik naar het zuiden van Europa om te beginnen aan een rit Frankrijk – Spanje. No ja Frankrijk, wel een adres maar dan wel gelijk in een hoek waar ik niet erg blij mee ben. Marseille staat op het programma voor de dinsdag ochtend. En wat moet dat moet dus gas met die ….! Dinsdag ochtend kom ik om half negen in de straat waar ik moet lossen gelijk om de hoek bij de ferry haven. Op zoek dan maar naar het nummer wat ik moet hebben. Nummer 52, 46, 44, 42, 40… Draaien maar! Ik moet nummer 50 hebben en langzaam rij ik de gebouwen maar eens weer langs! Nummer 46 weer, nu opletten, ja 52! Waar is 50! Ik drop de auto gelijk aan de kant en loop even die kant op! In een bar die op de hoek zit vraag ik even en niemand kent het bedrijf en weten zeker dat nummer 50 niet bestaat ook niet aan de andere kant of verder op! Ik stuur maar een bericht naar de zaak met het verzoek of de beste man mij kan ophalen. Ik krijg snel antwoord terug, binnen 5 minuten is die man bij je!
Nu ga ik maar van de Franse vijf minuten uit, dus het zal wel een kwartiertje duren! Na een kwartier nog geen klant, dus maar weer een bericht! Krijg ik een bericht: Hij zit in de verkeerde straat en kan je niet vinden! Ik lig dubbel van het lachen! Sufk..!!! En dat blijkt ook wel als hij er is. Hij verteld mij dat hij de verkeerde straatnaam aan de verkoop heeft door gegeven. Nogal wiedes dat ik het dus niet heb kunnen vinden. Gelukkig heeft hij wel een mooie grote bus bij zich en we laden op straat de rubbers over! Binnendoor rij ik in de richting van Montpellier voor de middag heb ik er nog een te lossen in Barcelona. Exact om vijf uur sta ik bij de klant voor de deur en snel wordt er gelost.
Lossen in het Spaanse.
Ik kan nog een kleine twee uur en mag de richting van Lleida in. Als ik daar nog kom ’s avonds, dacht ik daar een restaurant te weten, dat klopte ook als een bus, alleen er stonden, anders dan overdag, maar weinig vrachtwagens. Ik moet wat, ik zit aan mijn uren dus parkeren die handel. Al snel begrijp ik waarom er geen vrachtwagens staan. Ik heb in vijf minuten 6 dames van lichte zeden aan de deur gehad! Hier heb ik geen zin in, zo een klop nacht is niet wat voor mij, ik bedenk me ook nog geen seconde en draai de weg weer op terug richting Barcelona. Na tien minuten zie ik een truckstop waar de Benz mooi kan staan! En ik rustig kan slapen! Jammer maar helaas voor de rijtijdenwet, maar rustig snurken vind ik toch wel belangrijk!
Ergens onderweg in Spanje
Woensdag is het een los dagje! Lleida is al snel gelost en ik zak af in de richting van Valencia, tussen door gooi ik er nog een klant uit en tussen de middag maak ik mijn pauze in Torreblanca. Rustig even een broodje eten en douchen en nog wat internetten. Om vier uur ’s middags ben ik bij de klant in Valencia. Na de nodige handen geschud te hebben en links en rechts wat te hebben bij gepraat gaan de banden als een gek de trailer uit en om vijf uur rijden we dan alweer vrolijk richting Madrid met nog drie en half uur te gaan op de klok. Rond negen uur ’s avonds parkeer ik de handel weer, vlak voor Madrid, even lekker eten en dan weer mijn mandje in!
’s Morgens om acht uur rij ik verder om in Pinto twee verrijkers te laden. Volgens mijn collega die er vorige week drie had moeten laden was het een pest adres om te vinden en een arrogant mannetje wat niet behulpzaam was. Nou het eerste klopte ook wel en zonder zijn telefoontje had ik het ook niet zo snel gevonden. Betreft dat mannetje wat er rond liep ik kon er mee lezen en schrijven en de machines waren dan ook snel geladen. Even een spanbandje er aan vast en klaar. Rijden maar weer. Nog een klant te lossen in Irun en dan op huis aan! Een beetje om vanaf Valencia maar ach een leuke rit zo.
De lading uit Pinto - Madrid
Als Irun er aan het eind van de middag ook uit is kan ik nog een kleine twee uur Frankrijk in en dat is op zich niet verkeerd. Alleen hebben die Franse smeerkazen weer wat nieuws bedacht op de N10. Een inhaalverbod vanaf de A63 of welk nummer dat autobaantje ook mag hebben tot aan Bordeaux en niet harder dan 80km. Nou daar ben je lekker mee! Er waren al gedeelten met inhaalverboden, maar dit is werkelijk waar niet te filmen! Het zal wel in het kader veiligheid zijn! Nou ik heb er op dat stuk al aardig wat zien liggen, maar denk dat het nu nog erger gaat worden! Lange treinen van vrachtwagens kom ik tegen en zelf zit ik ook in zo een trein mee te rijden! Ik zet de cruise op 79,5 en laat mijn voorganger weg rijden! Na een kwartier zet ik de handel op 82 en ik rij verder zonder mijn voorganger aan te douwen!
Telehandlers lossen in Hoogeveen
De rit naar huis verloopt lekker zaterdag los ik nog in Hoogeveen en tref ik oud collega Rinus bij wie ik nog even op de koffie ga! Dan is het weekend en zit er weer een hele rit op. Volgende week naar Portugal een compleet bakje te lossen.
Kipper voor het snelle werk!
Van de week was het op maandag thuis zitten door een vrije dag in het buitenlandse. Echter 's avonds is het toch een stukje rijden richting Zwitserland. Gelukkig weer met de Benz, die was afgelopen week een weekje bij de dokter in Darmstad omdat de koppelingsplaten het begeven hadden. (Weekje op onze DAF gereden). Via Gennep rij ik samen met een collega die kant op en het loopt best wel lekker. Aan de grens doen we een bakkie en daarna is het nog een uurtje of vier rijden. Tot voor Frankfurt zijn er nog parkeerplaatsen genoeg te vinden, als ik dan eenmaal op de A5 zit is het gebeurd met de plekken. Ik neem afrit Heppenheim en parkeer de vrachtwagen op het industrie terrein daar. Het is half drie dus tijd om te slapen!
De Daf!
Bonk beng bonk... HALLO! Hallo wat... Mafkees het is nog geen half twaalf het is acht uur. Ik kijk achter het gordijn langs, staat daar zo een Gestapo. Wie lange bleiben Sie hier stehen!!! Half twaalf meneer... Niks viertelstunde bist du weg!!! Dacht ut niet! Gestapo Heinriech loopt weg en ik kijk nog een keer door het voor raam "Ordnungspolizei" nooit van gehoord het zal wel. Ik draai me om en slaap nog anderhalf uur bij. Om half twaalf rij ik weg en Heinrich heb ik niet meer gezien. Aan de grens bij Basel is het 's middags een kwartiertje aansluiten. Het T document is met een kwartier voor elkaar en vervolgens rij ik Zwitserland in. Bij Knutwil waar Hans Wurst met zijn patat kraam zit maak ik nog een half uurtje vol en rij ik verder richting Italië. Op Erstfeld, het grote dosserings terrein voor de Gotthard loopt er in eens een raar mannetje bij mijn auto en zwaait heftig naar mij! Gerwin, een oud collega staat daar op de parking en zag me rijden. Snel ff bij praten en dan kan ik al weer door. Vlak voor Chiasso parkeer ik de auto om woensdag ochtend maar weer verder te gaan.
Om half zeven trap ik de handel weer aan. Ik kan gek genoeg zo de grens op rijden en na snel de papieren gedaan te hebben en na wat binnendoor gehobbel sta ik bij de eerste klant boven Milaan. Snel ff 80 bandjes er uit en op naar klant nummer 2 opzij van Milaan. En daar gaat het gebeuren! Ik heb een auto voor me van Patinter uit Portugal. De beste man was voor 8 uur 's morgens aangemeld. Aanvang 10 uur, compleet lossen, 12 uur leeg! Ondertussen komt er nog zo een gifbek aan, en een Duitser! Gifbek mag gaan lossen op een andere locatie, banden worden per merk in verschillende hallen gelost, ik mag naar de overkant om daar te lossen na de pauze. Gifbek is om 14 uur leeg en ik wacht nog steeds om te kunnen lossen. Terug lading heb ik ook al, voor Heidelberg. Eerst worden alle bestelbusjes geladen, het is 15 uur ik mag voor een deur gaan staan! 16 uur ze beginnen met lossen. De Duitser is ondertussen ook al aan het lossen op de andere locatie. 18 uur de Duitser moet er 85 lossen waar ik sta. 18:30 Eindelijk de trailer is leeg. Vanaf 's morgens 10 uur tot 18:30 gestaan voor 1200 rubbertjes! Schandalig!!!
 Beukie op zijn eigen plek!
Tukker vs Beukie Beukie!
Na contact te hebben gehad met de zaak, verneem ik dat de lading voor Heidelberg niet door gaat en ik leeg naar het noorden kan om de volgende dag te gaan laden bij Frankfurt. Jammer van de teruglading Heidelberg dankzij het vlotte optreden van de los klant! Maar heerlijk leeg de grens over! Dat schiet ten minste op! Beukie Beukie smst me dat hij in Stans staat om daar te lossen de volgende ochtend! Moet net kunnen als het goed loopt. Als ik de afrit Stans neem staat daar een wazig mannetje op het viaduct met de duim omhoog het is Beukie Beukie!!! Ik neem hem maar mee naar de plek waar zijn auto staat en parkeer mijn spul er naast. Een mooi rustig plekje. Het is een gezellige avond en 's morgens schrik ik wakker als Beukie me wekt! Dat zegt genoeg! Vergeten de wekker te zetten! (echt waar).
Mogguh!!!!!!
Ik trap de handel aan en 's middags laad ik bij Frankfurt voor Almelo. Gasje bij dan maar... ik haal het maar net tot aan de zaak. Nog even tanken en omkoppelen en dan naar huis. Ook wel lekker om zo eens een keer door de week thuis te zijn. Vrijdag mag ik met een doos op pad.
Doosie der achter!
Om 7 uur rij ik van de zaak af naar mijn eerste adres in Amersfoort, lang leve baggerzooi Nederland, file natuurlijk, ik verlies een half uurtje en als ik bij de klant ben heb ik een Intersprinter voor me staan. Jammer, effuh wachten en ik kan de banden lossen bij de klant nadat er een paar zakken pepernoten naar binnen zijn gegooid. Actie vanaf de zaak, pepernoten voor de klanten! Na het lossen doe ik nog een bakkie bij de klant en kan ga ik verder naar Den Haag! Dat loopt lekker en al vlot zijn de bandjes gelost. Ook hier vliegen er wat pepernoten in de rondte! Doe eens gek het is vrijdag toch! Op naar Rotjeknor de laatste klant ook die is snel gelost en net iets over twaalven ben ik leeg. Naar de Maasvlakte maar dan om de doos er af te laten halen bij Van Doorn. Al snel ben ik op de Delta om er weer een op te laten zetten! Ik heb nog wat pepernoten en die geef ik aan een opleider, voor de carriers, en kom met de beste man aan de praat!
 Een van de AGV's op de Delta! Heel apart om te zien!
Ik krijg een rondleiding op de Delta van hem, en kom op plekken waar je anders niet komt. Hij verteld me over hoe en wat werkt met de kranen en de schepen om te lossen en te laden en hoe er gehandeld wordt als er bijvoorbeeld een kraan kapot is. Uiteindelijk biedt hij me nog aan om in een carrier aanboord te gaan! Joh!!! Mag dat de volgende keer??? Tuurlijk jochie! Mijn pauze in de blokken zat er op en het was laat genoeg! Dus de volgende keer als ik zo een doos ga doen, gaat ik die man effuh op zoeken want in zo een Carrier wil ik natuurlijk wel! Een opleiding voor machinist op een Carrier duurt 60 dagen! Een weetje voor de liefhebbers dan maar!!!
Op naar Almelo tref ik mijn zwager uit Dubai nog even bij Kesteren. Hij is voor zaken in Nederland en was al bij ons thuis geweest waar hij de papieren van de huurauto had laten liggen. Die had ik natuurlijk bij me. We kletsen wat bij en na een uur gaan we uit elkaar. Bij Valburg tref ik... jawel Beukie Beukie en samen rijden we via de Pleiroute binnendoor naar Almelo. Het is weekend en volgende week gaan we met een complete bak naar Portugal!
|
|
|
|
|
